preloader
Edit

درباره ما

دکتر مهدیه اسدی مقدم دارای مدرک دکتری روانشناسی ، یکی از بهترین مشاوران روانشناسی در زمینه های متنوع روانشناسی به خصوص مشاوره روانشناسی ازدواج،مشاوره روانشناسی کودک و  مشاوره تحصیلی فعالیت می نمایند.

راه های تماس

افسردگی بارداری

  • Home
  • -
  • افسردگی
  • -
  • افسردگی بارداری
 افسردگی بارداری

دوره بارداری دوره مهمی است که با تغییرات هورمونی زیادی همراه است. به همین جهت افراد مستعد افسردگی می‌شوند. به خصوص اگر زمینه افسردگی را از قبل داشته باشند. در دوران بارداری و پس از زایمان آسیب پذیری نسبت به افسردگی افزایش می‌یابد. بررسی‌های مختلفی که در نقاط مختلف جهان صورت گرفته‌اند نیز نشان می‌دهند که افسردگی در خانم‌ها بیشتر است و اوج آن در دوره‌های بارداری و زایمان است. هم چنین دوره بارداری با تغییراتی در نقش فرد همراه است که زمینه اضطراب و افسردگی را فراهم می‌کند.

علائم افسردگی دوران بارداری

افسردگی پیش از زایمان یک اختلال خلقی مثل افسردگی بالینی است. دو نشانه بارز اختلال افسردگی اساسی عدم لذت در کارها و احساس زیاد ناراحتی است. هم چنین افزایش یا کاهش اشتها، تغییر وزن، بی خوابی یا پر خوابی، کندی روانی حرکتی، خستگی یا کاهش انرژی، احساس بی ارزشی یا احساس گناه مفرط و نا به جا، کاهش تمرکز، افکار مرگ و خودکشی از دیگر علائم است.
علائم افسردگی دوران بارداری با علائم افسردگی در سایر زمان‌ها متفاوت نمی‌باشد. اما ممکن است افسردگی دوران بارداری را به تغییرات هورمونی و جسمانی آن دوره نسبت دهند و افسردگی را تشخیص ندهند.
در افسردگی بارداری اختلالات عاطفی از دو هفته طولانی تر می‌شوند. در حافظه و تمرکز اختلال به وجود می‌آید و هم چنین فرد کاهش وزن، کاهش اشتها، زود بیدار شدن از خواب، کاهش علاقه و انرژی، احساس گناه و ناامیدی و افکار آسیب به خود را تجربه می‌کند.
هم چنین برخی روانشناسان معتقدند مادران در دوره بارداری علائمی مثل: گریه، ناامیدی، ناتوانی احساسی، تصور و احساس خودکشی، بداخلاقی و کاهش میل جنسی را تجربه می‌کنند. برخی از خانم‌ها به شدت در مورد سلامتی جنین، اینکه می‌توانند به نحو احسن از او مراقبت کنند یا خیر نگران هستند.

شیوع افسردگی دوران بارداری

بررسی‌ها نشان می‌دهند دامنه شیوع علائم افسردگی و اختلال افسردگی اساسی در دوره بارداری به ترتیب از 8% تا 51% و 10% تا 17% می‌باشد.

شیوع افسردگی‌ در دوره‌های مختلف بارداری

شیوع افسردگی‌ در دوره‌های مختلف بارداری

در دوران بارداری نشانه‌های اضطراب از یک الگوی U شکل تبعیت می‌کنند، به گونه‌ای علائم اضطراب در سه ماه اول وسوم بیش از سه ماهه دوم است. در حالیکه علائم افسردگی در طول بارداری کاهش می‌یابد، به گونه‌ای که در سه ماهه اول بیش از سه ماه دوم و در سه ماهه دوم بیش از سه ماهه سوم است و البته در سه ماهه اول همپوشی بین نشانه‌های اضطراب و افسردگی بیشتر است.
فرد در سه ماهه اول علیرغم علاقه برای مادر شدن، عموما دچار ترس و اضطراب می‌شود. در سه ماهه دوم با تثبیت تغییرات و تطابق فرد با آن‌ها، به مرور اضطراب و ترس کاهش پیدا می‌کند. اما به دلیل وجود تغییرات هورمونی، نوسانات خلقی به صورت افسردگی و شادی ظاهر می‌شوند و فرد حساس و زودرنج می‎‌شود. در سه ماهه سوم بارداری، افکار مربوط به نزدیک شدن زمان زایمان، ایجاد اضطراب می‌نمایند و نگرانی‌های سه ماهه اول که در سه ماهه دوم فروکش می‌کنند، مجددا شروع می‌شوند. ترس از زایمان، ترس از مرگ خود و کودک، ترس از دردهای شدید زایمان و ترس از محیط ناآشنا بیمارستان و به ویژه اتاق عمل در این دوران شایع هستند.

تاثیر افسردگی بر روند بارداری

دوران بارداری هم مصون از ابتلا به اختلال‌های روانی نیست. این تصور که زن باردار باید شاد و سرزنده باشد، در مورد همه صدق نمی‌کند. در نتیجه نباید انتظاراتی غیر منطقی از خانم‌های باردار داشت.
افسردگی در دوران بارداری می‌تواند باعث تغذیه ناکافی، خواب، مصرف سیگار، عدم توجه به خود و خطر ابتلا به افسردگی پس از زایمان و هم چنین عدم پیگیری مراقبت‌های لازم در این دوران شود.
بر اساس نظر برخی روانشناسان خانم‌های افسرده در دوران بارداری تهوع، درد معده، تنگی نفس، علائم گوارشی، تپش قلب و سرگیجه بیشتری را گزارش می‌دهند.

تاثیر افسردگی دوران بارداری مادر بر کودک

طبق نتایج برخی پژوهش‌ها مشخص شده است که جنین در دوران بارداری به طور مدوام از مادر پیام دریافت می‌کند. این پیام فقط شامل شنیدن صدای قلب مادر یا تن صدای او نمی‌شود، او پیام‌های شیمیایی بدن مادر را دریافت کرده و متوجه حالات روانی او هم می‌شود.
این نظر که تغییرات محیط رحم می‌تواند اثرات بلند مدتی بر رشد و تحول کودک بگذارد، هر روز در جوامع علمی بیشتر مورد پذیرش قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر تغییرات درون رحمی می‌توانند بر جنین تاثیرات عمیقی بگذارند و تا بزرگسالی نیز ادامه داشته باشند.
در نوزادان مادران افسرده میزان بیشتری از تحریک پذیری، کم بودن حرکات عضلات صورت، بالاتر بودن سطح کورتیزول و احتمال بروز تاخیر نموی وجود دارد. همچنین فشارهای منفی ناشی از افسردگی بر رشد مغزی، اجتماعی، جسمی و روانی کودک تاثیر می‌گذارد.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *