[vc_row][vc_column][vc_column_text]

روانشناسی بالینی یکی از شاخه های علم روانشناسی است که به بررسی عواطف انسانی و همچنین مشکلات روانی به وجود آمده از آن می پردازد.

انسان ها ممکن است در برخورد با مسائل مختلف زندگی دچار مشکلات متعدد روانی شوند همین امر سبب می شود تا روانشناسی بالینی امروزه به عنوان یکی از رشته های پرمتقاضی شناخته شود.

روانشناسی بالینی دارای شاخه های مختلفی است که از جمله آن ها می توان به روانشناسی کودکان، سلامت روانی بزرگسالان، سوء مصرف دارو، ناتوانایی های یادگیری و … اشاره نمود.

روانشناسی بالینی در مراحل مختلف می تواند نقش هایی از جمله ارزیابی و تشخیص، مشاوره، مداخله و درمان، آموزش های لازم، نظارت بر انجام آموزش ها … را شامل شود.

روانشناسی بالینی در واقع علم تشخیص مشکلات روحی و روانی افراد از طریق روش های مختلف است. یک روانشناس بالینی از طریق جلسات متعدد با افرادی که دچار مشکلات هستند باید بتواند برای رفع آن مشکلات راه حل های مختلفی به فرد رائه دهد.

در این مسیر عوامل بسیار زیادی تاثیرگذار هستند. برخی از این عوامل مربوط به فرد بیمار می شوند و برخی دیگر نیز به نحوه ی برخورد روانشناس بالینی و روش های برگزاری جلسات برمی گردد.

روانشناس بالینی کیست؟

اصولاً روانشناس بالینی فردی متخصص است که با گذراندن دوره های عملی و علمی مختلف توانسته است به درجه ای از علم روانشناسی بالینی برسد که بتواند به راحتی مشکلات روحی و روانی افراد را مورد بررسی قرار دهد.

یک روانشناس بالینی از روش های مختلفی مانند رفتاردرمانی، روانکاوی، شناخت درمانی و … برای بهبود وضعیت بیماران مختلف استفاده می کند. در واقع باید در نظر داشت که تجویز دارو کار روانپزشک است و روانشناس از طریق روش هایی که اشاره شد به درمان می پردازد.

هر چه قدر فرد روانشناس بتواند از روش های مختلفی برای بررسی مشکلات روانی افراد استفاده کند و اعتماد بیمار خود را کاملاً جلب نماید می تواند در زمینه کاری خود بسیار موفق باشد.

همانطور که گفتیم امروزه روانشناسی بالینی به دلایل مختلفی یکی از رشته های جذاب و پرمتقاضی می باشد. از جمله مهم ترین دلایل این امر می توان به جذابیت روانشناسی بالینی از جهت ارتباط برقرار کردن با افراد مختلف اشاره نمود.

البته ذکر این نکته نیز لازم است که بازار کار مناسب به صورت آزاد و همچنین افزایش سطح دغدغه های مختلف مردم با توجه به پیشرفت جوامع جهانی باعث می شود تا این شغل هر روز گسترده تر شود.

یک روانشناسی بالینی از روش های مختلفی برای درک و شناسایی مشکلات روحی و روانی افراد استفاده می کند. این روش ها می تواند در قالب سوالت مستقیم و یا غیر مستقیم قرار بگیرد.

 سوالات مستقیم

معمولاً در این روش روانشناس از طریق فرم های از پیش تعیین شده اطلاعات مختصری درباره ی فرد کسب می کند. از نکاتی که در روش سوالات مستقیم باید در نظر گرفت عدم مطرح نمودن مسائل خیلی شخصی در این سوالات است زیرا افراد بیمار معمولاً به این فرم ها اعتماد کافی نداشته و گمان می کنند که تمامی افراد به راحتی می توانند به آن ها دسترسی داشته باشند. به همین دلیل بسیاری از روانشناسان از این روش استفاده نمی کنند تا اعتماد بیمار را جلب نمایند.

بعد از کسب اطلاعات از طریق برگه یا فرم، روانشناس می تواند با جلسات متعدد سوالت خود را به طور صریح و واضح از بیمار بپرسد. البته این روش می تواند بدون در نظر گرفتن کسب اطلاعات اولیه نیز به صورت کاملاً رو در رو صورت بپذیرد.

این روش ریسک های بزرگی نیز دارد. در این روش ممکن است بیمار تصور کند که با وارد نمودن اطلاعات بر روی کاغذ یا پاسخ دادن به سوالات روانشناس تمامی مشکلات را بیان نموده است  در حالی که ممکن است مسائل جزئی بسیاری نیز برای بازگو شدن داشته باشد.

روش غیرمستقیم

در این روش از روانشناسی بالینی فرد روانشناسی با سوالات غیرمستقیم سعی می کند تمامی جنبه های مختلف مشکلات بیمار را درک نموده و آن ها را بررسی نماید.

روش غیر مستقیم در برخی از موارد می تواند نتایج مناسب تری را به دنبال داشته باشد زیرا در این روش فرد به واسطه ی اطلاعاتی که غیرمستقیم در اختیار روانشناس بالینی قرار می دهد راحت تر مسائل روحی و روانی خود را بیان می کند.

اعتمادسازی

یکی از مسائلی که در روانشناسی بالینی بسیار مهم است بحث اعتمادسازی برای بیماران است. متاسفانه به دلیل ترویج نگاه بد در جامعه نسب به مشکلات روانی، برخی از افراد از بازگو نمودن این مسائل خودداری می کنند تا جایی که ممکن است در برخوردهای اول با روانشناس بالینی مشکلات خود را به طور کامل کتمان کنند.

همین مسئله باعث می شود تا افراد بیمار به سختی به روانشناسی بالینی اعتماد کنند.  پس لازم است تا ابتدا اعتماد بیمار به طور کامل جذب شده و سپس اقدام به بررسی مشکلات روحی و روانی آن از طریق روش های مختلف نمود.

مسائل مربوط به بیمار

بعد از بررسی چند مورد از مسائل مربوط به روانشناس بالینی لازم است تا چند مورد مربوط به بیماران را نیز مورد بررسی قرار دهیم.

در یک روانشناسی بالینی بیماران سهم اصلی را دارند. تا یک بیمار نتواند به خوبی مسائل و مشکلات روانی خود را مطرح نماید هیچ روانشناسی نمی تواند به او کمک نماید. در این زمینه لازم است تا بیمار نکات مختلفی را رعایت کند که البته در بعضی از موارد می تواند کاملاً دو طرفه باشد.

صداقت در بیان مسائل

بیمار باید به خوبی بداند که روانشناسی بالینی در واقع برای کمک به او و برون رفت از مسائل روانی مختلف است. بنابراین باید تمامی مسائل را به طور کامل بیان نموده و هیچ جایی از گفتار دروغ و غیر حقیقت استفاده نکند.

روانشناس یک راهنما است

متاسفانه برخی از بیماران تصور می کنند همین که به روانشناسی بالینی مراجعه نمایند باید اوضاع روحی و روانی آن ها بهبود یابد. در حالی که در جواب این افراد می توان گفت که روانشناسی بالینی در واقع در حکم یک مشاور برای افراد بیمار بوده و فقط می تواند به آن ها راه حل های مختلف برای رهایی از مشکلات عاطفی و روانی را ارائه نماید نه اینکه حتماً مشکلات را از بین ببرد.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]